Over Mij

Wietske Oortman

Net als veel kinderen mocht ik in mijn vroege jaren ook graag tekenen, kleuren, plakken en knutselen. Doordat mijn ouders de tweede wereldoorlog heel bewust hebben meegemaakt ben ik opgegroeid in een tijd waarin je creatief om moest leren gaan met de middelen die er beschikbaar waren. In een tijd van wederopbouw van Nederland kan je je voorstellen dat er niet veel geld was om luxe artikelen te kopen zoals hobbyspullen. Alle tijd en energie ging naar het zorgen voor het gezin en de groentewinkel die mijn ouders runden in het dorp waar ik opgegroeid ben. De tijd en mogelijkheden die ik had om creatief bezig te zijn waren inmiddels niet alleen voor de leukigheid, maar ook een goede manier om mijn gevoelens en emoties een plek te leren geven. Het papier oordeelt immers niet en heeft altijd alle ruimte voor je beschikbaar.

Het volgen van een kunstopleiding leek mij dan ook een hele mooie stap na het doorlopen van de lagere school. Helaas was dat door omstandigheden niet mogelijk. En daarnaast kon je maar beter een echt vak leren.. “een slimme meid is op haar toekomst voorbereid” luidde het motto binnen ons gezin.
Door een zwaar ongeluk van mijn moeder waarna 3 maanden ziekenhuisopname volgde, kwam ik er met mijn 15 jaar jong voor te staan om naast mijn vader het gezin, het huis en de winkel draaiende te houden. Een hele opgave en het was hard werken.
Gelukkig kwam mijn moeder na drie maanden weer thuis. Al moest ze daar verder revalideren. Broers en zussen had ik niet en dus besteede ik vooral veel tijd met het helpen van mijn ouders en daarnaast probeerde ik zo goed en zo kwaad als het ging mijzelf verder te ontplooien om beslagen ten ijs te komen voor wat de toekomst nog zou brengen. Ik heb heel wat avondcursussen en – opleidingen gevolgd. Helaas was er daardoor minder tijd om te schilderen of tekenen.

Ondertussen had ik mijn huidige man leren kennen en toen mijn vader 65 werd stopte ook de groentewinkel. Ik kreeg een kantoorbaan en na een aantal jaren vol hoop en teleurstellingen ook vier hele mooie, gezonde kinderen. Mijn man werkte fulltime, we hadden een groot huis om te verbouwen en vier kinderen om voor te zorgen. Ondertussen pakte ik de kwast en het penseel zo nu en dan weer op en zodoende gingen ook mijn kinderen naar teken- of schilderles, net zoals ikzelf probeerde wanneer ik de tijd vrij kon maken. Het natekenen van appels, hangende theedoeken en vazen. Het kwam allemaal voorbij. Helaas werden ook wij onverwachts opgeschrikt binnen ons gezin en ben ik o.a. meerdere keren geopereerd vanwege kankervormen en andere ziektebeelden. Naast twee kinderen die aan topsport deden en wederom een (jong) gezin om draaiende te houden was dit een erg zware tijd voor ons allemaal.

In mijn beperkte vrije tijd had ik af en toe tijd om creatief bezig te zijn en volgde ik zoveel mogelijk, meest kortdurende teken- en schildercursussen. Gegeven door mensen die hun sporen hadden verdiend in de kunstwereld. Zo was daar bijvoorbeeld Dore Mulder: aquarelliste, en de 100% look- a- like, van Liesbeth List. Als zij door het dorp liep, moest je wel kijken en een praatje maken. Iedereen was altijd welkom bij haar.

Toen de kinderen ouder werden heb ik langdurig les mogen krijgen van Hetty Steyger. Een prachtmens en een destijds niet onomstreden kunstenares (en groot paardenkenner), waardoor ik een hele goede en uitgebreide basis heb gekregen. Van pastel tot olieverf en alles wat er tussen zit aan mogelijkheden. En waar ik met veel verschillende materialen, heel veel technieken heb leren toepassen op verschillende ondergronden. Het is jammer dat ze geen kunstonderwijs meer geeft.

Ik volg nog steeds lessen, waaronder bij Johan Lanting: schilder en kunstenaar, eigenaar van Atelier 99 in Assen. Daar heb ik ook met vele kunststromingen kennis gemaakt en met diverse materialen gewerkt. Een opleider met een brede kennis en grote bevlogenheid van kunst, waar ik nog steeds graag kom.

Mijn kunst heb ik de over de tijd zo heb mogen uitbreiden. Mijn stijl laat zich niet in woorden beschrijven.
Ik noem mijn stijl divers, maar zeker niet standaard.

Ongetwijfeld ben ik nog mensen vergeten te noemen waar ik mij ook heb mogen ontwikkelen met betrekking tot mijn kunststijl. Inmiddels kan ik wel zeggen dat ik mijn eigen handschrift heb ontwikkeld. En zodoende al vele malen op verschillende locaties heb geëxposeerd. Het geeft mij een fijn gevoel als andere mensen ook van mijn werken kunnen genieten.

Hoewel ik een erg breed scala heb aan onderwerpen of thema’s waarmee ik schilder, maar ik op dit moment vooral spontane abstracte en kleurrijke (urban) kunst met veel kleurschakeringen met het thema mensen. En mensen vind ik interessant. Ieder mens beleeft een gebeurtenis op zijn of haar eigen manier en zo wordt er ook naar kunst gekeken. Ook maak ik kunstwerken, van de meest oude doorleefde materialen, of ik schilder de natuur. Ook een bepaalde kunstenaar kan een inspiratie zijn voor een eigen werk. Ook maak ik mixed media of collages van o.a. gebruikte oude materialen of voorwerpen op diverse en soms gebruikte ondergronden. Het is steeds weer verrassend hoe een werk meestal spontaan ontstaat en langzamerhand vorm krijgt. En vooral waar ikzelf veel werk en kijkplezier aan beleef. Ze zijn voor mij een feestje om te maken en voor jou hopelijk een feestje om te bekijken.

Ik vind het leuk dat je de tijd en moeite hebt genomen om mijn verhaal te lezen en rond te kijken op mijn website.
Omdat ik iedereen gun om van een ander zijn werk te genieten, stel ik mijn werken vooral ter beschikking bij de website werk aan de muur. Hiermee kan iedereen genieten van mijn werken. Mocht je een vraag hebben over mijn werken, neem dan natuurlijk contact met mij op!